Fred's Blog

www.fredbudas.com is weer terug

2009-04-23T12:09:00.003+02:00

van harte Fred met je vernieuwde site www.fredbudas.com

Nou bedankt Fred voor de felicitatie maar het was ook wel nodig. Zeker 1 jaar was mijn eigen plekkie op het WWW leeg. Tja... ook zonde natuurlijk want soms kan het nodig zijn om ergens iets te hebben draaien waar je op kunt ventileren. Eigenlijk was de site in een handomdraai gemaakt. Je kent het wel; sjabloonetje, filmpie, bloggie, fotootje, wat teksten en je hebt een website. Het was ook niet het werk waar ik tegen op zag maar meer de inhoud. Wat heb je nu te melden wat interessant is voor anderen? Tja.... dat weet ik nog steeds niet. Dus... heb ik gewoon een plekkie waar ik wat gepruts en aardigheden op kwijt kan. Het is nu wel de bedoeling dat ik de site uitbouw en regelmatig update. Dit alles onder het motto: Fred start een geheel nieuw leven. Er staat ook veel te gebeuren in 2009. Zoals ander werk, trouwen.. tja daar wil ik het even bij laten want dat is voorlopig wel even genoeg. Later weer meer.

BTW: onderstaande berichten die zijn geschreven voor www.snapjijhet.nl

later..

2008-02-14T01:24:00.013+01:00

Gevolgen van de Crash van de SnapJijHet site zijn... zoals het verliezen van het verleden... is een begin voor het nieuwe.

maar is nieuw beter?
Het is geen geval van BETER maar ANDERS. Het Forum wat we helemaal waren verloren is weer (dankzij Jacqueline) weer op peil. Vele bezoekers van onze site vinden veel steun in ons Forum. De CHAT pagina is vervangen door het FOTO ALBUM. Foto album is eigenlijk een voorlopig alternatief voor een digitale begraafplaats die in ontwikkeling is. Ook de Blog's van Ton en mij hebben enigszins lichte schade opgelopen. sommige foto's zijn verdwenen maar gelukkig zijn ze voor een groot gedeelte gered en weer online.

After party

2008-01-07T00:21:00.000+01:00

Vandaag was het de afsluiter van twee weken gezinsleven voor de volle honderd procent. Bewust van het kerstfeest en de jaarwisseling in complete familie sfeer. ....

Hmmm.. lees terug..... in complete .. scheelt maar één spatie van .. incompleet ..

Feestdagen zoals Kerstmis is echt een familie gebeurtenis. In het verleden heb ik het kerstfeest over kunnen slaan door te werken in het buitenland. Ver weg van familie en vrienden. Het is anders om Kerstfeest te vieren wanneer een dierbare er opeens niet meer is. Dat vertrouwelijke zoals; .. samen “met haar of hem” het huis in kerstsfeer brengen. De voorpret. De nachtmis. De cadeaus onder de kerstboom. De ... alles...!

Tja.. dat zijn van die gevoelens die sterk bij me opkomen zo vlak voor kerstavond. Zo ook mijn vader die tengevolge van een hartinfarct in 1993 is overleden. Zijn kerstplaten uit Polen 'zijn geboorte land' komen weer op de draaitafel. Ik ken de melodieën en sommige woorden al versta ik lang niet alles. Het gaat om de herinnering.. het gevoel van het verleden... vroeger.. toen alles nog goed was.. toen je nog leefde. Ik maak zijn gerechten en eet vleesloos op kerstavond. Ik maak zijn pierogi (een traditioneel gerecht uit Oost-Europa) op oudejaarsavond. Zo haal ik mijn lieve vader weer een beetje terug met de kerstdagen.

Zo bezoek ik voor kerstavond het graf van Ineke waarmee ik jarenlang gelukkig mee was maar helaas veel te jong is overleden. Even een kerst-symbool bij haar brengen. Even stilstaan en haar terughalen in mijn gedachten. Even dat gevoel van vroeger... toen alles nog goed was. Zo haal ik haar weer een beetje terug met de kerstdagen.

Zij horen erbij... zij zijn niet vergeten.

Streep eronder.. het heden het nu... gedenkwaardig stilstaan.. open en eerlijk verdriet hebben. Hoe stoer je ook bent maar de kerstdagen is niet geschapen om alleen te vieren. Het is een familie gebeuren. Mijn moeder leeft alleen en is het ook voor haar zwaar om de kerstperiode in te gaan. Ze doet het ieder jaar weer en verzameld ze alle moed om de kerstboom te zetten en haar huis in kerstsfeer te brengen. Zonder HEM?! Toch heeft ze daar een weg in kunnen vinden. Zij haalt hem terug... ieder jaar maakt ze zijn lievelingsgerecht 'samen met hem'. Hij helpt haar. Hij kijkt vanaf boven met haar mee zodat er niks kan mislukken. En zo heeft ze toch een goede kerst en zorgen we dat ze niet alleen is. Toch op kerstavond dan krijgen we haar niet uit haar huis want op kerstavond heeft ze een afspraak met mijn vader. Het is hun avond. Kan ze huilen en praten samen met hem zonder remmingen.

Ik heb ze gezien en ontmoet... de alleenstaande.. op eerste kerstdag. Al diegene die door omstandigheden de kerstdagen alleen doorbrengen. Hoe stoer je ook wil zijn.. leuk is anders. Ik weet wat ze voelen.. je zet je af.. je gaat het niet aan.. je vlucht en wil weg.. weg van al dat familie en quasi gezelligheid gedoe. Het kan en het staat je vrij. Ieder zijn methode en zijn manier. Je vraagt er niet om.. je krijgt het.. dus ben je het... zonder het te willen.. alleen.

Dit jaar heb ik het mijne gedaan.. zoals ik me daar fijn mee voel. Helemaal into the family gedoken. Al die dingen die nog moeten.. even aan de kant gezet en volop genoten van twee weken rust en bewust de feestdagen in. Zij die er niet meer zijn hebben mee genoten samen met mij en mijn nieuw gezin. Kan terug kijken op een mooie gelukkig kerst samen. De kerstboom laten we nog eventjes staan... eventjes nog... want afscheid nemen van een mooie periode valt immer zwaar.

De foto is mijn moeder die als we haar helpen met de kerstboom optuigen, ons de versierselen aanreikt.

Kerst

2007-12-17T02:41:00.001+01:00

Kerst Gedachten

Als je begrijpt wat ik bedoel....

Chatten

2007-11-13T02:00:00.000+01:00

Ach.. als ik wat meer functionele tijd zou krijgen..... dan zou ik me helemaal storten op www.snapjijhet.nl De chat functie werkt op onze site maar we treffen elkaar op de verkeerde tijden. Maar geloof me lieve leden er zijn ideeën genoeg en zullen ook gerealiseerd worden, het kost alleen wat tijd. Vanavond heb ik een Skype telefoon gesprek gehad met een goede vriend van mij uit Polen. Het is een Nederlander die al 18 jaar in Polen zijn zaken doet. Heerlijk was het om een kleine 2 1/2 uur samen weg te kletsen (gratis). Dat zou ik ook willen met de SJH site.. interactie... elkaar spreken wanneer de behoefte daar is!

Een nieuwe paus

2007-10-22T08:17:00.000+02:00

Het kan je gebeuren. Afgelopen zaterdag was het geweldig mooi weer om de tuin op te schonen. De schutting afbreken om plaats te maken voor een nieuwe. Ondertussen de buiten-openhaard aangestoken met de bedoeling om ook wat tuinhout op te stoken. Het werk verliep gestaag en na het verwijderen van een dennenstruik gooide ik wat dennentakken op het vuur. Een zware witte rook verliet de schoorsteen... en er kwam meer rook.... meer rook... en nog meer rook! Met de gedachten dat de takken wel vlam zouden vatten gooide ik nog wat meer takken op het vuur. En er kwam meer rook.... en meer rook... en nog meer rook. We hebben een nieuwe paus, zei ik nog qua komisch tegen mijn zwager die net een paal uit de grond trok van de oude schutting. De buurvrouw kwam geschrokken informeren of het huis in de brand stond. Een voorbij gereden automobilist stopte en schreeuwde naar me dat mijn huis in de brand staat. Mensen... lieve mensen... geen paniek... er ligt gewoon wat tuinhout op het minuscule open haard vuurtje... probeerde ik de wat uit de hand gelopen rookontwikkeling recht te praten. In de verte hoorde ik sirenes. Dit gaat niet goed... DIE KOMEN VOOR ONS.. zei ik nog tegen mijn zwager die zich op de volgende paal had gestort en met een HULK geweld wederom uit de grond trok. Ach... dat zal toch niet.. zei hij met een bezweet voorhoofd. 5 minuten later liepen zo'n 8 tot 10 in volle bepakking uitgeruste brandweermannen over de pas gedweilde huiskamervloer. Samen kijkend naar het wat zielige gebluste vuurtje die ik zelf al met een tuinslangetje had uit gepist. Tjaa-jaa.. het zal je maar gebeuren. Het leven met mij is nooit saai.

Yellow Ribbon

2007-10-08T15:01:00.000+02:00

In de USA is men een YELLOW RIBBON canmpagne gestart om de amerikaanse jeugd te weerhouden zelfmoord te plegen, (geen ondertitels).

Tot hier

2007-10-08T06:45:00.000+02:00

Tot zover de fine-tunning voor de SJH-site. Het gaat maar door met het werken aan de www.snapjijhet.nl website. Hier en daar een een foto vervangen en/of een tekst net even een ander kleurtje geven ect. Als ik zo over de snapjijhet site doorblader zie ik nog steeds verbeteringen. Maar voorlopig laat ik even de finetunning voor wat die is. Alles staat erop wat we erop willen hebben en kunnnen Ton en ik nu zelf onze Blog beheren zonder tussenkomst van derde. Natuurlijk hou ik de site helemaal UP TO DATE EN ZULLEN INGEZONDEN VERHALEN SNEL GEPUBLICEERD WORDEN maar qua layout laat ik het even zo. Ik heb nu mijn vrije tijd nodig voor andere projecten. Op de achtergrond blijf de ontwikkeling ter verbetering van de SJH-site natuurlijk doorgaan maar alleen even op een laag pitje. Die tijd heb ik ook nodig om verdere web-site wensen van onze leden te vervullen. Ook deze Blog zal ik onderhouden over dingen die ik tegenkom in het leven en filmpjes ect..

Mijn Blog

2007-10-05T14:10:00.000+02:00

Vanaf heden is mijn Blog van www.snapjijhet.nl ook als geheel op mijn homepage te zien; www.fredbudas.com.
Het is dus dus een algemeen notitieboekje geworden over mijn 'dagelijks' leven.

Wat is lelijk?

2007-10-05T02:23:00.000+02:00

Dit filmpje is bijna eindigt wel op een waarheid. De muziek is soms na mijn mening te dramatisch en roept emoties op. Maar het gebeurt... v
BTW.. ik toon deze filmpjes en doe wat je ermee wilt.

Hoe zou het zijn...

2007-10-05T01:42:00.000+02:00

Enkele weken geleden gelezen in de 'METRO' / 'SPITS' (die twee mix ik immer in my mind), las ik artikelen over verontrustende cijfers omtrent zelfmoord onder de jeugd. Het is een stijgende lijn. Daarom hoop ik ook jeugd te vinden op onze site. Ze stof tot nadenken te geven. Ze leren delen... delen met hun ouders en/of vrienden. Delen met anderen helpt je te vinden wat je zoekt. Isolement is killing. Het isolement doorbreken...

Ach.. van alle technische middelen voorzien ... en met behulp van een Tool wat op YouTube gezocht.

Hoe zou het zijn....

Lezing Alkmaar

2007-10-04T15:06:00.000+02:00

Lezing Ton

Veel over gehoord maar zelf nooit geweest. De positieve reacties van sommige leden over de lezingen van Ton moest ik er dus ook een keer bij zijn. Ik kwam irritant te laat maar kon ik gelukkig nog aanschuiven. Ton was net een kwartiertje bezig dus de intro had ik al gemist. Het was een cosy zaaltje van Yarden en de koffie was in de maak. Binnengeslopen betrapte Ton mijn 'onopvallend' gesluip. Dit is Fred en hij bouwt de website, introduceerde Ton mij. De overhead projector toonde herkenbare emoties en was het goed dat Ton & ik elkaar weer zagen. Het was een goede en open lezing. We hebben nog even de lezing en vele andere zaken doorgenomen in een plaatselijk cafeetje op 'n hoek.

Foto's kunnen ook

2007-10-04T10:40:00.001+02:00

Even een berichtje voor Ton,
Zoals besproken bij ons gezellig samen zijn na de lezing in Alkmaar zijn hier al wat practische veranderingen van wat we besproken hebben. Zoals.. dat jij zelf ook je Blog kan maken en uploaden (zonder tussenkomst van mij). Nu ga ik je even voor om te testen of dat mogelijk is binnen de SJH-site. Het lijkt er wel op.
Foto's kan ook
Tot later

Nieuwe Blog

2007-10-04T09:40:00.000+02:00

Nieuwe Blog Tool.

Dit zijn de eerste letters van een nieuwe Blog tool.
Mijn blog ziet er nu dus anders uit.
Later meer...

De website bezoekersteller staat op 999

2007-09-19T09:45:00.000+02:00

Even terugblikken naar de eerste publicatie van SNAP JIJ HET op internet.
Het moet zo omstreeks Februari 2007 zijn geweest dat ik voor de eerste maal de website uploaden.
Wat een doorbraak. Het resultaat van een avondje borrelen met Ton samen.
Ton kwam met het voorstel om iets te gaan doen voor nabestaanden van zelfdoding. Tenslotte behoren wij ook bij diegene waarbij het leven in één klap veranderde. Het leven zou vanaf DIE BEWUSTE DAG nooit meer het zelfde zijn. We zijn dierbaren verloren die een onnatuurlijke dood zijn gestorven. Zij zagen geen andere uitweg meer dan alleen het 'vrijwillig' afscheid nemen van het aardse leven. Wij de achterblijvers konden niks doen. Het was al te laat. Een zwarte bladzijde in ons levensverhaal is te zwak uitgedrukt. Het levensverhaal voor de achterblijvers is niet meer de zelfde. De kras is onherstelbaar diep. Hoe gaan zij / wij nu verder in ons leven. Zoveel vragen. Zoveel zoektochten naar antwoorden. Zoveel verdriet. Zoveel kracht proberen te vinden om te blijven staan voor onze naasten. Zoveel onbegrip van de andere om ons heen. Zoveel.. zoveel.. moeten en niet meer kunnen. Maar er is nog zoveel om verder te gaan met het leven. Nu een half jaar later kijk het naar de Snap Jij Het site en vergelijk deze naast de eerste verschijning medio April 2007 en merkt de website tot leven komt. Steeds meer is de web site interactief aan het worden. De verhalen en het forum zijn daar verantwoordelijk voor. Verhalen van lotgenoten die me doen zuchten. Zoveel leed. We kunnen het niet alleen dus zoeken we naar begrip want we snappen het zelf niet eens. Samen en met lotgenoten hebben we een plekje op internet om te delen. Delen zal de last niet wegnemen maar hopelijk verlichten. Daar komt een grote dosis zelfwerkzaamheid bij kijken. Eerst moeten we WILLEN. Bij mezelf ontbrak de WIL om weer verder te gaan met een kwalitatief leven. WILDE alleen maar ongelukkig zijn en te boeten omdat ik machteloos moest toezien hoe mijn dierbare weggleed. Door aan de de SJH-site te werken helpt me om er op een andere manier mee bezig te zijn dan alleen maar het schuldgevoel te dragen. Ook mijn huidige partner heeft veel geduld en begrip moeten hebben met mijn zwaarmoedigheid. Samen zijn we voor het merendeel uitgekomen. Het zelfmedelijden is afgenomen en kan ik weer genieten naar nieuwe levensvreugde van de drie kinderen waar ik mee leef. Nu een half jaar later voel ik me een stuk beter en wil dit ook delen. Dat is toch wel een gekke drang.. delen. Het goede delen met andere. Waarom zouden we? Zeker als je depressief bent wil je helemaal niet delen maar het liefst wegkruipen in een klein hoekje waar geen daglicht komt.

Nu alle deuren weer open zijn en het zonlicht mijn hart weer vult wil ik af van de duisternis. Lucht happen en het stof opvegen om zorgvuldig te bewaren uit respect voor haar. Verdriet bestaat en zal blijven maar laat het aub niet de motor zijn in mijn verdere leven. Vandaar dat ik steeds meer kleuren ben gaan gebruiken in het ontwerp van de site. Het was sowieso niet de bedoeling om een zwarte en zware darkness-site te ontwerpen het is al zwart genoeg in ons hart. Lucht happen... bevrijding... zoals vroeger...! Zoals vroeger is komt niet meer maar laat het dan anders zijn. Nu de verhalen gelezen te hebben van lotgenoten op ons forum en verhalen-pagina lijkt het soms onmogelijk om de draad weer op te pakken. Wat een onvoorstelbaar groot verdriet voor een moeder die haar kind niet meer kan zien opgroeien. Wat een verdriet voor een kind die niks meer aan zijn moeder kan vragen. Wat een verdriet voor een vrouw die nooit meer op haar man leunen. Wat een verdriet voor man die nooit meer in die mooie ogen van zijn vrouw kan kijken, haar mooie lach alleen maar op een foto kan zien. Voor een ..... ! Toch denk ik dat jullie / wij de pen ter hand moeten nemen en delen. Laten wij maar vragen aan elkaar stellen om de herkenbaarheid te zoeken. Erkenning en respect van de omgeving voor haar of hem die ons hopelijk nog een afscheidsbrief hebben achtergelaten.

Ik merk dat ik steeds afdwaal. Lang geweigerd om te schrijven en nu op dit moment zou ik dat de hele dag willen doen. Alles van me afschrijven om in een doosje te doen. Mijn doosje is deze site geworden. Ik hoop nu de bezoekersteller van de SJH-site op 1000 staat het ook jullie doosje kan worden. Stop nu met schrijven want vanmiddag wil ik met de kinderen naar de film en moet de kaartjes gaan ophalen.

Tot later,
Fred

Werk aan de winkel

2007-08-19T09:37:00.000+02:00

Het is zondagochtend en de radio geeft uit-tips. Snel een cd opzetten om deze zondag een andere swing te geven. Up-tide klanken vullen nu mijn werkkamer. Zondagochtenden besteed ik meestal aan de SJH-site. Nu net een week terug van een heerlijke vakantie in Italie. De zon heeft mijn energie level goed gedaan. Het dagelijks leven is weer begonnen. De sociale contacten worden weer aangehaald. E-mailtjes, telefoontje en afspraken maken. De eerste werk-week is me meegevallen ook al lijkt alles even onwerkelijk na zo’n korte rust periode.

Het geeft me zo’n gevoel van: ZO... ZIJN WE ER WEER ALLEMAAL... DAN KUNNEN WE NU WEER BEGINNEN. Ken je dat? Na mijn terugkomst in Nederland las ik in de Metro en Spits artikelen over depressies onder jongeren en zelfmoord. Neem aan dat de meeste boezoekers van onze web-site deze ook hebben gelezen. Ja... des te meer reden tot aktie op de SJH-site. Ik heb Ton allang niet meer gesproken tot eer-gisteren ik een mail ontving van hem. Ook hij heeft zin in “aktie”. We zullen dus weer de koppen bij elkaar gaan steken. Zijn mail vermelden ook dat een van onze lezers EMDR therapie is gaan volgen. Dat doet me plezier. Ook heb ik de uitslag van de opinie-peiling gezien dat 50% van onze bezoekers een forum wensen op de SJH-site.

Dapper

2007-06-24T00:40:00.000+02:00

Nee... Fred rent niet uit SJH. Integendeel. Ja... het gaat goed met me en laat ik een "zure"periode achter me. Vandaar ook de klok op de Blog. De tijd tikt door en als ik nog iets van mijn leven wil maken is er geen tijd te verliezen. Het leven voelt lichter aan sinds het einde van mijn therapie. EMDR http://www.emdr.nl/
Je kunt op bovenstaande links meer over deze therapie te weten komen. Het heeft mij in ieder geval goed geholpen en wil dit even delen met jullie. In het kort: Traumatische gedachtes worden "weg-geklikt"zonder ze te vergeten. Het wordt dragelijk. Ik kan er goed mee door en kan weer genieten van en in het leven. Kleine dingen die me weer kunnen ontroeren. Voor mezelf opkomen als anderen het niet goed met me voorhebben. Energie... ik voel weer energie. 24 uur zou ik bezig willen zijn met bouwen. Sinds kort werk ik weer fulltime (40 uur pw) na 2 jaar ziek zijn. Het voelt goed om weer terug te zijn in het leven. Het maakt me eigenlijk niet zoveel uit of de therapie EMDR hier verantwoordelijk voor is of ikzelf. Het zal wel een combinatie zijn van beide.

Ton factor

2007-05-26T00:37:00.000+02:00

Het gaat goed met de snap jij het. Dat klinkt raar en dat kan je ook helemaal niet zeggen. Het zou NIET goed moeten gaan met ons project.. dan zou er MINDER leed zijn. affin.. De UNDER CONSTRUCTION symbolen zijn verdwenen. Had gedacht om er een fles drank tegen aan te gooien, symbolisch voor een "behouden vaart".

Ton en ik hebben afgelopen week weer aan de SJH website gewerkt. Fijn.. Ton is "terug". Het gaat ook allemaal maar door. Je vraagt je weleens af.. stop deze TGV weleens? Mag ik effe uitstappen? Effe maar. Gewoon... niet voor lang... gewoon even NIKS. Nee.. niet voor lang... gewoon effe-tjes! Helaas.. uitstappen kan niet voor effe.
effin... wij gaan door... Ton en ik.
Ga er nu even een pilsje op drinken want ...

Het blijft vechten

2007-02-27T00:29:00.000+01:00

... want het overkomt je keer op keer. Het is weer langgeleden dat mijn "daily Log" is ingevuld. Nu wakker geworden van een nachtmerrie en de slaap niet kunnen hervatten. Malen in mijn hoofd want ik kan er niks mee. Wat vertellen deze nachtmerries mij? Komen ze me waarschuwen voor 'n aanstrommende rampspoed? Onverwerkte zaken uit het verleden die in mijn onderbewuste naar boven komen? Moet ik ze in mijn bewustzijn een plek geven? Welnu.. dan krijgen ze 'n plek in mijn Blog van Snap Jij Het. En dat zweten bij deze nachtmerries.. moet dat nu... kan dat niet zonder? Kan ik ze missen deze nachtspinsels? Ach.. laat ze maar komen want ik heb ze gelukkig nog. Ik leef want ik heb ze nog. Als ze een waarschuwing zijn voor de toekomst dan ben ik er nog. Als ze me helpen om met het verleden af te rekenen dan helpen ze me om er in de toekomst nog te zijn. Dit keer een droom over mijn werk. Allemaal zo anders. Na twee jaar te zijn uitgevallen om achter de "geraniems" te zitten en nu weer terugkomen als een gezonden "jongeman" is een hard gevecht. Laten we het daar maar een andere keer overhebben want dat gevecht is nu pas begonnen. Ja.. zo steek ik nu eenmaal in elkaar. Is vechten en dan pas praten. Tenslotte kan ik het toch allemaal alleen?

Gelukkig klinkt de fijne muziek van John Coltrane op de achtergrond terwijl mijn vingers over het toetsenbord flitsen. Muziek van Coltrane soms net zo chaotish als mijn gedachte dus dat is een match. Afgelopen weekend heb ik mezelf teruggeworpen naar jaren geleden. Letterlijk teruggegaan naar plekken die ik samen met haar heb bewandeld. Haar? Ja zjij heet Ineke! Diegenen die er niet meer is en die ik nog graag bij me zou willen hebben. Dus bij deze ook besloten om over Ineke te schrijven. Dat is toch een hogere drempel dan verwacht. Midden in de nacht erop uit getrokken om te vinden wat mijn nachtmerries me iedere keer weer naar terug werpen. Mijn verdediging is de aanval dus wil ik de nachtmerrie ook te snel af zijn en te verslaan om deze uit mijn onderbewuste vast tepakken om ze naar de bewuste wereld te slepen. Dat is de wereld die we kennen en realistisch is. Dromen zijn dat niet. Dromen kun je niet beinvloeden ze overkomen je en doen met je wat ze willen. Het enige wat helpt is wakker worden en wakker blijven.

In de nacht van zaterdag op zondag dus mijn jas aangetrokken om teruggegaan naar de plek waar ons geluk zo'n 15 jaar geleden is begonnen. Niet gepland.. het moest zo. Mijn boosheid over haar verlies stak weer de kop op. Die boosheid die ik dan voel gaat verder en blijft niet alleen bij haar. Mijn boosheid richt me ook niet zozeer op Ineke maar meer op haar omgeving die het leven onmogelijk maakte voor haar.Ze konden haar niet meer begrijpen en onwetendheid maakt onbemind. Mijn boosheid zo niet woede richt zich op alles en iedereen. Tiel.. de Betuwe.. toen was alles met haar nog goed. Toen was ze er nog. We stonden 15 jaar geleden aan het begin om de 12 jaar daarna gelukkig te zijn samen. Nu in het heden zonder Ineke zwalkend door de straten van Tiel op zoek naar....?! Vrije sluitingstijd voor de horeca dus er altijd wel weer 'n kroeg open om op 4.00 uur 'n drankje te bestellen. Maar niet meer dezelfde kroegen als die van 15 jaar geleden. De disco's zijn gesloten nu en hebben plaats gemaakt voor drugs-holen. Met mijn eigen ogen gezien dus zeg niet dat het niet waar is mocht je van Tiel houden. De regen maakte de sfeer compleet. Nee ... Ineke heb ik niet gevonden maar dat wist ik en was daar ook niet naar op zoek ook al hoop je op een wonder. Nee ... haar beslissing van 3 jaar geleden om vrijwillig uit het leven te stappen is voltrokken en zij is niet meer. Wel wat anders gevonden. "n stukje van mijzelf en hoe ik denk over gedane zaken. WIJ MOETEN DOOR JONGENS en dat doen "we" ook. Een ieder verwerkt op zijn manier.. dit is de mijne.. face the facts. Zij was te mooi en het leven is te mooi om te gaan zitten achter de geraniums. BTW.. ik weet nog eens niet hoe geraniums eruit zien, zal wel 'n saaie plant zijn.